Το σεξ και η σωτηρία του πλανήτη! (Ρίτσα Μασούρα)
(5 votes, average: 4,40 out of 5)
Loading ...
La Loge by Pierre-Auguste Renoir (oil on canvas..)
Ήταν μια εξαιρετική ιδέα, κρυμμένη ανάμεσα στις γραμμές σύντομου άρθρου στους «Τάιμς» της Κυριακής. Εμφανίστηκε μπροστά μου τη στιγμή που ένιωθα εξουθενωμένη από την τηλεοπτική τρομολαγνεία, λουσμένη στον ιδρώτα πρωτόγνωρης αγωνίας για τις αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις, ευάλωτη μπροστά σε φαντασμαγορικές αναλύσεις σπουδαίων συμπολιτών μου και έκπληκτη από το θάρρος του Ελληνα να ξεπερνά τους φόβους του, να ελληνοποιεί τον Αγιο Βαλεντίνο και να καθηλώνει την πόλη στα όρια των δικών του επιλογών! Σ’ αυτό το στάτους, σχεδόν ανίσχυρη δηλαδή, με βρήκε το αρθράκι της βρετανικής εφημερίδας, δίνοντάς μου την ευκαιρία να σας διηγηθώ έναν όμορφο και πανάρχαιο τρόπο σωτηρίας του πλανήτη μας… Ναι, αν πραγματικά θέλουμε να σώσουμε την κιβωτό μας, λένε τρανοί επιστήμονες, θα πρέπει να μειώσουμε κατά 9% ετησίως τους ρύπους που εκπέμπουμε. Εννέα τοις εκατό φέτος, 9% του χρόνου, 9% γενικώς. Μου φάνηκε υψηλό το ποσοστό, αλλά υπήρχε μια παράμετρος που δεν την είχα λάβει υπόψη μου: Τέτοιου είδους μειώσεις ρύπων, αναφερόταν στο άρθρο, συνάδουν με μεγάλες οικονομικές κρίσεις. Όταν για παράδειγμα κατέρρευσε η Σοβιετική Ενωση, οι εκπομπές ρύπων μειώθηκαν κατά 5%, που σημαίνει ότι έτσι όπως καταρρέουμε γλυκά ομαδικώς, το 9% θα το φτάσουμε, για να μη σας πω ότι θα το ξεπεράσουμε κιόλας.
Οι περισσότεροι, άνθρωποι ατελείς με καινότατες επιθυμίες και χαμηλές πνευματικές αναζητήσεις θεωρούσαμε δεδομένη τη μεταπολεμική ευμάρεια και πιστεύαμε ότι η οικονομική ανάπτυξη θα μπορούσε να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Ζωή ίσον κατανάλωση, διδαχτήκαμε από γεννησιμιού μας και ποτέ δεν σκεφτήκαμε ότι οι μεγάλες ανατροπές ενυπάρχουν στην ίδια τη Φύση, άρα και στον ίδιο τον άνθρωπο. Στο κάτω κάτω, ο λελογισμένος και κατανεμημένος ανθρώπινος χρόνος δεν μας επέτρεπε τέτοιου είδους σκέψεις. Μας αρκούσαν κάποιοι αιφνίδιοι υπαρξιακοί προβληματισμοί. Σφάλαμε όμως και μάλιστα πολύ. Ισως γιατί δεν έτυχε ποτέ να διαβάσουμε τις σκέψεις του Μπεργκσόν που οραματίστηκε μια πλάση λυτρωμένη από τον υλισμό, όπου οι ανάγκες θα είχαν ξεριζωθεί και τα καίρια προβλήματα θα ήταν ψυχικής και πνευματικής υφής. Και ιδού η ειρκτή μας.
Οι επιστήμονες ψάχνουν πλέον για αναζωογονητικές ανάσες. Η όσφρησή μου δεν με ξεγελάει. Κάποιοι επιδιώκουν να μας θυμίσουν la joie de vivre, αλλά αναστρέφοντας την πυραμίδα της ευτυχίας και απομακρύνοντάς μας από τον υλισμό. Και τι νομίζετε ότι ανακάλυψαν οι επιστήμονες; Μήπως το πώς αναπαύεται τις νύχτες ο ορνιθόρυγχος; Οχι. Βρήκαν τι μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς σε εποχές αυστηρής λιτότητας χωρίς να μας κοστίσει ακριβά: Το σεξ, φίλοι μου… Ναι, σας εκπλήσσω με την πρωτοτυπία των επιστημόνων. Αλλά φαντάζομαι ότι μέτρησαν σωστά τα κουκιά πριν καταλήξουν στην κλασσικότερη ανάγκη του ανθρώπου και όλων των εμβίων όντων του πλανήτη. Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του BBC που περιλαμβάνεται στο αρθράκι που σας έλεγα, οι άνθρωποι (φαντάζομαι ότι εννοεί τους Εγγλέζους) άρχισαν να διαθέτουν αρκετή από την ενέργειά τους στην… ανέξοδη χαρά, αφού τα εισοδήματά τους δεν τους επιτρέπουν, για φέτος τουλάχιστον, διακοπές πολυτελείας, ούτε ακριβά κοσμήματα. Αυτά είναι μόνο για μεταμφιεσμένα golden boys and girls.
Στο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι θα ήταν καλό να ξεφύγουμε από την κατανάλωση και να κοιτάξουμε το σύντροφο μας ή να αναζητήσουμε σύντροφο που ενδεχομένως, αν δεν είναι μεγάλος μπελάς, θα μπορούσε να αμβλύνει λίγο τη μοναξιά μας. (Αν βεβαίως νιώθουμε μοναξιά.) Σε τελευταία ανάλυση, λέει το ρεπορτάζ, είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να ασχοληθούμε με το σεξ, παρά να παρακολουθούμε στις τηλεοπτικές οθόνες τις λευκές αρκούδες να αναπαράγονται. Αν καταλαβαίνω καλά, μας προτείνουν να κλείσουμε την τηλεόραση, το κομπιούτερ με το MSN, το Facebook ή το twitter (δηλαδή τη διαδικτυακή επικοινωνία) ή οτιδήποτε σχετίζεται με την κατανάλωση ρεύματος και να… σφιχταγκαλιαστούμε. Να αναζητήσουμε το τέλειο άγγιγμα, το ακριβές, το απροσδόκητο και μοναδικό. Το σχεδόν ανεπαίσθητο! Εντάξει δεν είναι τόσο απλό, αλλά τελευταία έχω πειστεί ότι οι επιστήμονες θέλουν το καλό μας κι ας μην το ομολογούν.
Σε μια από τις δημόσιες εμφανίσεις του, ο σερ Τζον Μπέτζεμαν –Αγγλος ποιητής που πέθανε το 1984– ρωτήθηκε αν λυπάται για κάτι στη ζωή του. «Δεν έκανα αρκετό σεξ», απάντησε με το γνωστό θυμόσοφο ύφος του. Η απάντησή του θα πρέπει να καλύπτει πολλούς συνανθρώπους μας. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2006 –δείγμα 1500 ατόμων– με το ερώτημα «Τι θα αλλάζατε στη ζωή σας αν μπορούσατε να γυρίσετε πίσω το χρόνο», το 12% είπε ότι θα ’θελε να σπουδάσει, το 16% να είχε τη δική του επιχείρηση, το 21% να είχε παντρευτεί άλλον άνθρωπο και το 40% να ’χε περισσότερες οικονομίες. Όμως το 70% θα ήθελε να είχε κάνει περισσότερο σεξ. Όχι περισσότερα παιδιά, μόνο περισσότερο σεξ, σημειώνουν οι «Τάιμς του Λονδίνου», που φιλοξενούν την έρευνα. Λείπει άραγε το σεξ από την εποχή μας;
Δεν ξέρω αν όντως λείπει ή απλώς έχει αποκτήσει άλλα χαρακτηριστικά. Ενδεχομένως λείπει από ένα ζευγάρι που ζει χρόνια μαζί (ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ). Αλλά και για τους νέους τίποτα δεν είναι πια τόσο απλό. Έχω μιλήσει αρκετές φορές με 35άρηδες, οι οποίοι εξακολουθούν να ζουν μόνοι, απολαμβάνοντας περιστασιακά το σεξ και απ’ ό,τι μου έχουν πει, δεν νιώθουν ευτυχείς. Το αντίθετο, θα έλεγα. Τους λείπει το σεξ που συνδέεται με τη ζεστασιά μιας σχέσης διαρκείας. Το ίδιο λένε και οι γυναίκες, πολλές από τις οποίες επιλέγουν να ζουν μόνες, είτε γιατί οι ετερόφυλες σχέσεις τους είναι διάτρητες είτε γιατί ανάμεσα στην καριέρα και τη σχέση, επιλέγουν την καριέρα, είτε γιατί έχει χαθεί προ πολλού η μαγική λέξη «σου έχω, μου έχεις εμπιστοσύνη».
Επιστρέφοντας όμως στο σεξ μέσα στο γάμο, οι στατιστικές αποκαλύπτουν ότι το 26% των γυναικών και το 50% των ανδρών στη Βρετανία έχουν απατήσει το έτερο ήμισυ πριν από τα 40 τους, ενώ στις ΗΠΑ οι γυναίκες που έχουν ζήσει μια ή και περισσότερες εξωσυζυγικές σχέσεις ξεπερνούν το 60%. Ειδικά στις αμερικανικές μητροπόλεις της ανατολικής και της δυτικής ακτής (θυμηθείτε το sex and the city) οι άνθρωποι τρελαίνονται να επιδεικνύουν την απληστία τους. Απληστία για περισσότερους οργασμούς, για περισσότερους συντρόφους, για περισσότερο θαυμασμό και γενικά απληστία για την επιβίωση του είδους! Δαρβινικό σύμπλεγμα, λοιπόν, για τον άνθρωπο που από την εποχή των σπηλαίων έως σήμερα παραμένει δέσμιος της διαδικασίας της αναπαραγωγής… Αν τώρα, μπορεί μέσω αυτής της οδού να σώσει και τον πλανήτη, ακόμη καλύτερα…
Άρθρο από (http://ritsmas.wordpress.com)
